Από την κατάρρευση του Παλαιού Βασιλείου και την αντιπαλότητα Ηρακλεόπολης και Θήβας, μέσα από την επανένωση των Δύο Χωρών από τον Μεντουχοτέπ Β΄, τη Δωδέκατη Δυναστεία του Αμενεμχάτ και του Σένουσρετ με τη χρυσή εποχή της γραμματείας και την κατάκτηση της Νουβίας, και την ευημερούσα βασιλεία του Αμενεμχάτ Γ΄, ως την παρακμή της Δέκατης Τρίτης Δυναστείας και την άνοδο των Υξώς γύρω στο 1650 π.Χ. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε μια εποχή κατάρρευσης, αναγέννησης και κλασικής άνθησης.
Με την κεντρική εξουσία να έχει χαθεί, αντίπαλες δυναστείες κυβερνούν από την Ηρακλεόπολη στον βορρά, ενώ επαρχιακοί νομάρχες διοικούν ως μικροβασιλείς, κατακερματίζοντας την άλλοτε ενοποιημένη χώρα.
Με την κεντρική εξουσία να έχει χαθεί, αντίπαλες δυναστείες κυβερνούν από την Ηρακλεόπολη στον βορρά, ενώ επαρχιακοί νομάρχες διοικούν ως μικροβασιλείς, κατακερματίζοντας την άλλοτε ενοποιημένη χώρα.
Με την κεντρική εξουσία να έχει χαθεί, αντίπαλες δυναστείες κυβερνούν από την Ηρακλεόπολη στον βορρά, ενώ επαρχιακοί νομάρχες διοικούν ως μικροβασιλείς, κατακερματίζοντας την άλλοτε ενοποιημένη χώρα.
Γύρω στο 2160 π.Χ.
Από την κατάρρευση του Παλαιού Βασιλείου και την αντιπαλότητα Ηρακλεόπολης και Θήβας, μέσα από την επανένωση των Δύο Χωρών από τον Μεντουχοτέπ Β΄, τη Δωδέκατη Δυναστεία του Αμενεμχάτ και του Σένουσρετ με τη χρυσή εποχή της γραμματείας και την κατάκτηση της Νουβίας, και την ευημερούσα βασιλεία του Αμενεμχάτ Γ΄, ως την παρακμή της Δέκατης Τρίτης Δυναστείας και την άνοδο των Υξώς γύρω στο 1650 π.Χ. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε μια εποχή κατάρρευσης, αναγέννησης και κλασικής άνθησης.
Με την κεντρική εξουσία να έχει χαθεί, αντίπαλες δυναστείες κυβερνούν από την Ηρακλεόπολη στον βορρά, ενώ επαρχιακοί νομάρχες διοικούν ως μικροβασιλείς, κατακερματίζοντας την άλλοτε ενοποιημένη χώρα.
Επαρχιακοί διοικητές όπως ο Ανχτίφι καυχώνται ότι έθρεψαν τον λαό τους μέσα στον λιμό, ενώ νεκρικά ξόρκια άλλοτε δεσμευμένα για τους βασιλείς εξαπλώνονται στις σαρκοφάγους των απλών ανθρώπων.
Οι Θηβαίοι νομάρχες της Ενδέκατης Δυναστείας, με επικεφαλής τους βασιλείς Ιντέφ, ανακηρύσσονται ηγεμόνες και διεξάγουν έναν μακρύ πόλεμο για τον έλεγχο του Νείλου με τον ηρακλεοπολίτη βορρά.
Ο Θηβαίος βασιλιάς Μεντουχοτέπ Β΄ νικά την Ηρακλεόπολη και επανενώνει τις Δύο Χώρες, ιδρύοντας το Μέσο Βασίλειο και χτίζοντας έναν επαναστατικό κλιμακωτό ναό στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι.
Ο βεζίρης Αμενεμχάτ Α΄ καταλαμβάνει τον θρόνο, ιδρύει τη Δωδέκατη Δυναστεία και μεταφέρει την πρωτεύουσα στο Ιτζ-τάουι κοντά στο Φαγιούμ, εγκαινιάζοντας την κλασική χρυσή εποχή της Αιγύπτου.
Επί Σένουσρετ Α΄, οι γραφείς συνθέτουν τα αριστουργήματα της κλασικής αιγυπτιακής γραμματείας — την Ιστορία του Σινουχέ, τον Εύγλωττο Χωρικό και διδακτικά κείμενα σοφίας.
Ο Σένουσρετ Γ΄ εκστρατεύει βαθιά στη Νουβία, χτίζοντας μια αλυσίδα ισχυρών φρουρίων στον Δεύτερο Καταρράκτη και περιορίζοντας την εξουσία των επαρχιακών νομαρχών.
Στο ευημερούν απόγειο της δυναστείας, ο Αμενεμχάτ Γ΄ αξιοποιεί τη λεκάνη του Φαγιούμ για τη γεωργία και χτίζει το τεράστιο πυραμιδικό συγκρότημα στη Χαουάρα που οι Έλληνες αποκαλούσαν Λαβύρινθο.
Μια ταχεία διαδοχή αδύναμων βασιλέων της Δέκατης Τρίτης Δυναστείας χάνει τον έλεγχο του Δέλτα, όπου οι Ασιάτες Υξώς αρπάζουν την εξουσία, βυθίζοντας την Αίγυπτο στη Δεύτερη Ενδιάμεση Περίοδο.