Από τους λαούς της Εποχής του Σιδήρου του πολιτισμού του Γιάστορφ και τον τρόμο των Κίμβρων, μέσα από τον Καίσαρα στον Ρήνο, την καταστροφή του Βάρου στο Τευτοβούργο, τη Γερμανία του Τακίτου, τις μεγάλες μεταναστεύσεις Γότθων, Βανδάλων και Φράγκων, τη βάπτιση του Χλώδοβικου και τις ιεραποστολές του Βονιφάτιου, έως την αυτοκρατορική στέψη του Καρλομάγνου στη Ρώμη. Μετακινηθείτε ανάμεσα στους αιώνες για να διαβάσετε τα γεγονότα που μετέτρεψαν μια μεθόριο ελεύθερων φύλων στη χριστιανική αυτοκρατορία της Δύσης.
Στις πεδιάδες ανάμεσα στον κάτω Έλβα και τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης, αναδύεται ένας ξεχωριστός πολιτισμός της Εποχής του Σιδήρου που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν Γιάστορφ — και συνήθως ταυτίζεται με το λίκνο των γερμανόφωνων λαών.
Από τους λαούς της Εποχής του Σιδήρου του πολιτισμού του Γιάστορφ και τον τρόμο των Κίμβρων, μέσα από τον Καίσαρα στον Ρήνο, την καταστροφή του Βάρου στο Τευτοβούργο, τη Γερμανία του Τακίτου, τις μεγάλες μεταναστεύσεις Γότθων, Βανδάλων και Φράγκων, τη βάπτιση του Χλώδοβικου και τις ιεραποστολές του Βονιφάτιου, έως την αυτοκρατορική στέψη του Καρλομάγνου στη Ρώμη. Μετακινηθείτε ανάμεσα στους αιώνες για να διαβάσετε τα γεγονότα που μετέτρεψαν μια μεθόριο ελεύθερων φύλων στη χριστιανική αυτοκρατορία της Δύσης.
Στις πεδιάδες ανάμεσα στον κάτω Έλβα και τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης, αναδύεται ένας ξεχωριστός πολιτισμός της Εποχής του Σιδήρου που οι αρχαιολόγοι ονομάζουν Γιάστορφ — και συνήθως ταυτίζεται με το λίκνο των γερμανόφωνων λαών.
Εκδιωγμένοι από τις πατρίδες τους στη Γιουτλάνδη από κλιματική αλλαγή και ανερχόμενα θαλάσσια ύδατα, οι Κίμβροι, οι Τεύτονες και οι Άμβρωνες διασχίζουν τις Άλπεις και συντρίβουν τον Ρωμαίο ύπατο Κν. Παπίριο Κάρβωνα στη Νωρεία — η πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ρώμης και γερμανικών λαών.
Στα Βόσγια όρη, ο Ιούλιος Καίσαρ συντρίβει τον Σουηβό πολεμικό βασιλιά Αριόβιστο, που είχε διασχίσει τον Ρήνο και καταλάβει εδάφη στην Αλσατία. Ο Ρήνος ξεκινά τη μακρά πορεία του ως σύνορο μεταξύ της ρωμαϊκής Γαλατίας και της ελεύθερης Γερμανίας.
Ο Δρούσος ο Πρεσβύτερος, προγονός του Αυγούστου, εξαπολύει την πρώτη συστηματική ρωμαϊκή κατάκτηση ανατολικά του Ρήνου, εκστρατεύοντας ως τον Βέζερ και τον Έλβα. Για μια γενιά φαίνεται ότι μια επαρχία Γερμανίας ανάμεσα στον Ρήνο και τον Έλβα θα ενταχθεί στην αυτοκρατορία.
Στα δάση του Τευτοβούργου, ο Χερουσκός πρίγκιπας Αρμίνιος — ρωμαϊκής εκπαίδευσης αξιωματικός βοηθητικών — ενεδρεύει τον στρατό του Ποπλίου Κουιγκτιλίου Βάρου και εκμηδενίζει τρεις λεγεώνες, την XVII, την XVIII και την XIX, με τους αετούς τους. Ο Αύγουστος, ακούγοντας τα νέα, χτυπά το κεφάλι του σε πόρτα φωνάζοντας «Κουιγκτίλιε Βάρε, δώσε πίσω τις λεγεώνες!».
Έπειτα από τρία χρόνια τιμωρητικών εκστρατειών ανατολικά του Ρήνου — ανακτώντας χαμένους αετούς, νικώντας τον Αρμίνιο στο Ιδιστάβισο και επιβιώνοντας καταστροφικών καταιγίδων της Βόρειας Θάλασσας — ο Γερμανικός ανακαλείται από τον θείο του Τιβέριο. Η Ρώμη εγκαταλείπει επισήμως το σχέδιο κατάκτησης της Γερμανίας.
Ο συγκλητικός Κορνήλιος Τάκιτος δημοσιεύει το De origine et situ Germanorum — μια σύντομη εθνογραφική μονογραφία για τα φύλα πέρα από τον Ρήνο. Θα γίνει το μοναδικότερα επιδραστικό αρχαίο κείμενο για τους γερμανικούς λαούς και η βάση κάθε μεταγενέστερης ευρωπαϊκής θεωρίας περί αυτών.
Συνασπισμός Μαρκομάννων, Κουάδων, Ιαζύγων και άλλων λαών διασχίζει τον μέσο Δούναβη προς την Παννονία και τη Νωρική, πολιορκώντας για λίγο την Ακυληία. Ο Μάρκος Αυρήλιος περνά το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης βασιλείας του στη μεθόριο πολεμώντας τους, γράφοντας τα Εις Εαυτόν μεταξύ εκστρατειών.
Καθώς η ρωμαϊκή ισχύς κλονίζεται από ταυτόχρονους εμφυλίους, περσική εισβολή και λοιμό, νέοι γερμανικοί συνασπισμοί — οι Αλαμαννοί στον άνω Ρήνο και οι Φράγκοι στον κάτω — σπάνε το limes. Οι Agri Decumates μεταξύ Ρήνου και Δούναβη χάνονται οριστικά.
Έξω από το Αργεντοράτο (το σημερινό Στρασβούργο), ο Καίσαρ Ιουλιανός — σύντομα ο τελευταίος εθνικός αυτοκράτορας — καταστρέφει στρατό επτά Αλαμαννών βασιλέων υπό τον Χνοδομάρο. Η μεθόριος του Ρήνου αποκαθίσταται για λίγο.
Πιεσμένοι δυτικά από τους Ούννους, ίσως διακόσιες χιλιάδες Τέρβινγοι Γότθοι υπό τον Φριτίγερν εκλιπαρούν τον αυτοκράτορα Ουάλη για άσυλο και γίνονται δεκτοί διά μέσου του Δουνάβεως στη Θράκη — για πρώτη φορά ολόκληρο ξένο έθνος εγκαθίσταται εντός ρωμαϊκής επικράτειας ένοπλο.
Στις 9 Αυγούστου, στη θρακική ζέστη, ο αυτοκράτορας Ουάλης επιτίθεται στον γοτθικό στρατό του Φριτίγερν χωρίς να περιμένει τις ενισχύσεις του ανιψιού του Γρατιανού. Το γοτθικό ιππικό, επιστρέφοντας από επισιτισμό, περικυκλώνει τη ρωμαϊκή γραμμή. Τα δύο τρίτα του ανατολικού στρατού καταστρέφονται· ο ίδιος ο αυτοκράτορας εξαφανίζεται μέσα στη φυγή.
Τη νύχτα της 31ης Δεκεμβρίου, ένας τεράστιος στρατός Βανδάλων, Σουήβων και ιρανόφωνων Αλανών διασχίζει τον παγωμένο Ρήνο κοντά στο Μάιντς, σαρώνοντας τη Γαλατία. Η ρωμαϊκή μεθόριος μεταξύ Γερμανίας και αυτοκρατορίας καταρρέει οριστικά.
Στις 24 Αυγούστου, ύστερα από χρόνια διαπραγματεύσεων και δύο προηγούμενες πολιορκίες, οι Βησιγότθοι του Αλαρίχου εισέρχονται στη Ρώμη. Επί τρεις ημέρες λεηλατούν την αιώνια πόλη — ο πρώτος ξένος στρατός που το πράττει εδώ και οχτακόσια χρόνια. Ο Ιερώνυμος, στη Βηθλεέμ, αφήνει το γραφείο του.
Στις Πεδιάδες των Καταλαυνών στη Σαμπανία, ο Ρωμαίος στρατηγός Αέτιος — επικεφαλής συνασπισμού Βησιγότθων, Φράγκων, Βουργουνδών, Αλανών και των τελευταίων ρωμαϊκών τακτικών — πολεμά τον Αττίλα τον Ούννο σε αιματηρή ισοπαλία που τερματίζει την ουννική εισβολή στη Γαλατία.
Ένας ομόσπονδος αξιωματικός μικτής Σκιρικής-Γερμανικής καταγωγής, ονόματι Οδόακρος, ανατρέπει τον παιδί-αυτοκράτορα Ρωμύλο Αυγουστύλο, στέλνει τα δυτικά αυτοκρατορικά σύμβολα στην Κωνσταντινούπολη και κυβερνά την Ιταλία ως βασιλιάς υπό ονομαστική ανατολική επικυριαρχία.
Στα δεκαπέντε του, ο Χλωδοβίκος διαδέχεται τον πατέρα του Χιλδέριχο ως βασιλιάς των Σαλίων Φράγκων γύρω από την Τουρναί. Μέσα σε τριάντα χρόνια θα κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας, θα εξοντώσει τους ανταγωνιστές Φράγκους βασιλείς και θα ιδρύσει τη δυναστεία των Μεροβιγγείων που θα κυβερνήσει τον δυτικό γερμανικό πυρήνα για δυόμισι αιώνες.
Στη Ρεμς, μετά από απελπισμένη υπόσχεση στο πεδίο της μάχης ενάντια στους Αλαμαννούς, ο Χλωδοβίκος δέχεται τη βάπτιση από τον επίσκοπο Ρεμίγιο μαζί με τρεις χιλιάδες πολεμιστές του. Μόνοι μεταξύ των γερμανικών βασιλέων, οι Φράγκοι ασπάζονται τον καθολικό χριστιανισμό αντί του αρειανισμού.
Υπό τον βασιλιά τους Αλβοΐνο, οι Λομβαρδοί — γερμανικός λαός που πρόσφατα εγκαταστάθηκε στην Παννονία — εισέρχονται μέσω των Ιουλίων Άλπεων στην Ιταλία, εξαντλημένη από τον γοτθικό πόλεμο του Ιουστινιανού. Μέσα σε πέντε χρόνια κυριεύουν την Παβία και περιορίζουν τη βυζαντινή κυριαρχία σε ένα παράκτιο μωσαϊκό.
Ο Πιπίνος του Χέρσταλ, Αυλάρχης της Αυστρασίας, νικά τις δυνάμεις της Νευστρίας στην Τερτρύ και θέτει όλα τα φραγκικά εδάφη υπό τον πραγματικό του έλεγχο. Οι μεροβίγγειοι βασιλείς ξεπέφτουν σε «τεμπέληδες βασιλιάδες» (rois fainéants)· το μέλλον ανήκει στην οικογένεια του Πιπίνου — τους Καρολίγγειους.
Μεταξύ Τουρ και Πουατιέ, ο Κάρολος Μαρτέλος — γιος του Πιπίνου και Αυλάρχης — νικά τον επιδρομικό στρατό των Ομεϋαδών του Αμπντ αλ-Ραχμάν και σκοτώνει τον διοικητή του. Η βόρεια εξάπλωση του Ισλάμ στη δυτική Ευρώπη αναχαιτίζεται.
Στη Φρισία, ο αγγλοσάξονας ιεραπόστολος Βονιφάτιος, που είχε κόψει τη Βελανιδιά του Δονάρ και αναδιοργανώσει την Εκκλησία σε όλη τη Γερμανία, δολοφονείται από εθνικούς στο Ντόκκουμ. Την ίδια χρονιά ο Πάπας Στέφανος Β΄ ταξιδεύει στο Σαιν-Ντενί και χρίει τον Πιπίνο τον Βραχύ βασιλιά, αναγνωρίζοντας τη νέα δυναστεία των Καρολίγγειων.
Ο Καρλομάγνος διασχίζει το Έρεσμπουργκ και ρίχνει την Ιρμινσούλ — το μεγάλο ξύλινο είδωλο των ειδωλολατρών Σαξόνων — ξεκινώντας τριάντα τρία χρόνια διακεκομμένου πολέμου για να κατακτήσει και να εκχριστιανίσει με τη βία τον τελευταίο ανεξάρτητο γερμανικό λαό ανατολικά του Ρήνου.
Την ημέρα των Χριστουγέννων, στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, ο Πάπας Λέων Γ΄ θέτει στέμμα στο κεφάλι του γονυκλινούς Καρόλου και ο ρωμαϊκός λαός τον ανευφημεί Αύγουστο. Για πρώτη φορά από το 476 υπάρχει αυτοκράτορας στη Δύση — γερμανός βασιλιάς στεμμένος από τον επίσκοπο της Ρώμης.