Από τους μεσολιθικούς κυνηγούς της μεταπαγετωνικής Βρετανίας και τους μεγαλίθους της πεδιάδας του Σόλσμπερι, μέσα από τους κελτικούς οχυρωμένους λόφους της Εποχής του Σιδήρου, έως την κλαυδιανή κατάκτηση, το Τείχος του Αδριανού και το ρεσκριπτο του Ονωρίου που τερμάτισε τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Μετακινηθείτε ανάμεσα στις χιλιετίες για να διαβάσετε τα γεγονότα που διαμόρφωσαν το νησί πριν από τους Άγγλους.
Καθώς οι τελευταίοι παγετώνες υποχωρούν, μεσολιθικές ομάδες ξανακατοικούν τη Βρετανία μέσω της γέφυρας ξηράς του Ντόγκερλαντ, κυνηγώντας ελάφια και αγριοβόδια μέσα σε δάση από σημύδες και πεύκα.
Από τους μεσολιθικούς κυνηγούς της μεταπαγετωνικής Βρετανίας και τους μεγαλίθους της πεδιάδας του Σόλσμπερι, μέσα από τους κελτικούς οχυρωμένους λόφους της Εποχής του Σιδήρου, έως την κλαυδιανή κατάκτηση, το Τείχος του Αδριανού και το ρεσκριπτο του Ονωρίου που τερμάτισε τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Μετακινηθείτε ανάμεσα στις χιλιετίες για να διαβάσετε τα γεγονότα που διαμόρφωσαν το νησί πριν από τους Άγγλους.
Καθώς οι τελευταίοι παγετώνες υποχωρούν, μεσολιθικές ομάδες ξανακατοικούν τη Βρετανία μέσω της γέφυρας ξηράς του Ντόγκερλαντ, κυνηγώντας ελάφια και αγριοβόδια μέσα σε δάση από σημύδες και πεύκα.
Ηπειρωτικοί γεωργοί διασχίζουν τη νεοσχηματισμένη Μάγχη φέρνοντας σιτάρι, κριθάρι, βοοειδή και πρόβατα. Μέσα σε λίγες γενιές τα δάση εκχερσώνονται, υψώνονται μακρόστενοι τύμβοι και εμφανίζονται οι πρώτοι περίβολοι με τάφρους.
Στην πεδιάδα του Σόλσμπερι σχεδιάζεται η πρώτη φάση χωμάτινου και ξύλινου Στόουνχεντζ — κυκλική τάφρος και ανάχωμα που περικλείουν καύσεις νεκρών, με προσανατολισμό στα ηλιοστάσια.
Νέος πληθυσμός από τον κάτω Ρήνο φτάνει με μεταλλουργία του χαλκού, χαρακτηριστική κωδωνόσχημη κεραμική και πολεμικό τελετουργικό ταφής. Γενετικές μελέτες δείχνουν ότι αντικατέστησε έως και το 90% της νεολιθικής γενετικής δεξαμενής μέσα σε λίγους αιώνες.
Η σιδηρουργία εξαπλώνεται από την ήπειρο και το βρετανικό τοπίο γεμίζει με οχυρωμένους λόφους — Μέιντεν Κάσλ, Ντάνμπερι, Όλντ Όσγουεστρι — αμυντικά κέντρα κορυφών λόφων υπό την εξουσία οπλαρχηγών των φυλών που αργότερα θα ονομάσει ο Καίσαρας.
Στα τέλη του καλοκαιριού ο Ιούλιος Καίσαρας διαπλέει τη Μάγχη με δύο λεγεώνες, ο πρώτος Ρωμαίος στρατηγός που πατά στο νησί. Η αναγνωριστική εκστρατεία λήγει με ζημιές από καταιγίδα και άδοξη αποχώρηση.
Τέσσερις λεγεώνες υπό τον Αύλο Πλαύτιο αποβιβάζονται στο Κεντ με εντολή του αυτοκράτορα Κλαυδίου. Μετά τη νίκη επί του Καρατάκου και των Κατουβελλαύνων στον Μέντγουεϊ, ο στρατός καταλαμβάνει το Καμουλόδουνον (Κόλτσεστερ)· ο ίδιος ο Κλαύδιος φτάνει με ελέφαντες για τον θρίαμβο.
Προκαλούμενες από την αρπαγή των εδαφών των Ικενών και τη μαστίγωση της βασίλισσάς τους Βουδίκκας, οι ανατολικές φυλές εξεγείρονται. Το Καμουλόδουνον, το Λονδίνιον και το Βερουλάμιον καίγονται και χιλιάδες Ρωμαίοι και Βρετανοί σφαγιάζονται, πριν ο Σουητώνιος Παυλίνος συντρίψει τους επαναστάτες στα Μίντλαντς.
Ο Γναίος Ιούλιος Αγρικόλας νικά την Καληδονική συμπολιτεία υπό τον Καλγάκο κάπου στα ορεινά της Σκωτίας. Ο Τάκιτος, γαμπρός του Αγρικόλα, βάζει στο στόμα του Καλγάκου την περίφημη φράση «κάνουν έρημο και την ονομάζουν ειρήνη».
Σε επίσκεψή του στη Βρετανία ο αυτοκράτορας Αδριανός διατάζει την κατασκευή λίθινου και χωμάτινου τείχους από τον ποταμό Τάιν έως τον Σόλγουεϊ, μήκους 117 χλμ., οριοθετώντας το βόρειο σύνορο της αυτοκρατορίας και χωρίζοντας «τους Ρωμαίους από τους βαρβάρους».
Ο γεννημένος στην Αφρική αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος φτάνει στην Έβορακο με τους γιους του Καρακάλλα και Γέτα και στρατό 50.000 ανδρών για να συντρίψει τους Μαιάτες και τους Καληδόνιους. Τρία χρόνια άγριας εκστρατείας στη σημερινή Σκωτία τελειώνουν χωρίς λύση όταν ο Σεβήρος πεθαίνει στην Έβορακο το 211.
Ο ναυτικός διοικητής Καρούσιος, κατηγορούμενος ότι κρατά λάφυρα από Σάξονες πειρατές, επαναστατεί και ανακηρύσσει χωριστή αυτοκρατορία στη Βρετανία και τη βόρεια Γαλατία. Για δέκα χρόνια κυβερνά από το Λονδίνο, κόβοντας εξαιρετικά αργυρά νομίσματα και ανακηρύσσοντας τον εαυτό του «Restitutor Britanniae».
Όταν ο Κωνστάντιος Χλωρός πεθαίνει στην Έβορακο εκστρατεύοντας κατά των Πικτών, οι λεγεώνες εκεί ανακηρύσσουν αυτοκράτορα τον γιο του Κωνσταντίνο — η αρχή μιας βασιλείας που θα ιδρύσει την Κωνσταντινούπολη και θα εκχριστιανίσει την αυτοκρατορία.
Πικτοί από τον βορρά, Σκώτοι από την Ιρλανδία και Σάξονες από τη θάλασσα επιτίθενται συντονισμένα στις βρετανικές επαρχίες. Η μεθόριος καταρρέει, το Τείχος του Αδριανού υπερφαλαγγίζεται και η πειθαρχία διαλύεται, μέχρι που ο Θεοδόσιος ο Πρεσβύτερος αποκαθιστά την τάξη το 369.
Ο στρατός της Βρετανίας ανακηρύσσει αυτοκράτορα τον διοικητή του Μάγνο Μάξιμο και τον ακολουθεί στη Μάγχη για να καταλάβει τη Γαλατία και την Ισπανία. Η ουαλική παράδοση θα τον θυμάται ως Μάκσεν Γουλέντιγκ, ιδρυτή των μεταρωμαϊκών βασιλικών οίκων.
Πιεσμένες από σαξονικές επιδρομές και εγκαταλειμμένες από την εκστρατεία του Κωνσταντίνου Γ΄, οι πόλεις της Βρετανίας απευθύνονται στον αυτοκράτορα Ονώριο. Εκείνος απαντά, κατά τον Ζώσιμο, ότι πρέπει «να φροντίσουν οι ίδιες για την άμυνά τους». Η Ρωμαϊκή Βρετανία τελείωσε.