Η Ιταλική Δημοκρατία

Η Ιταλία Γίνεται Δημοκρατία

Σε δημοψήφισμα που διεξάγεται με την πρώτη ψήφο που έριξαν ποτέ οι Ιταλίδες, ο λαός καταργεί τη μοναρχία και ανακηρύσσει δημοκρατία, στέλνοντας τον Οίκο της Σαβοΐας στην εξορία.

Στις 2 Ιουνίου 1946 οι Ιταλοί ψήφισαν σε θεσμικό δημοψήφισμα και εξέλεξαν Συντακτική Συνέλευση· για πρώτη φορά οι γυναίκες προσήλθαν στις κάλπες. Με 54 προς 46 τοις εκατό η χώρα επέλεξε τη δημοκρατία έναντι της μοναρχίας, της οποίας το κύρος δεν είχε ποτέ ανακάμψει από τη μακρά συνενοχή του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ' με τον φασισμό και τη φυγή του το 1943. Ο τελευταίος βασιλιάς, ο Ουμβέρτος Β' — ο «Βασιλιάς του Μαΐου» που βασίλεψε μόλις έναν μήνα — έφυγε για την Πορτογαλία, και οι άρρενες κληρονόμοι του Οίκου της Σαβοΐας αποκλείστηκαν από ιταλικό έδαφος για δεκαετίες. Ο Ενρίκο ντε Νικόλα έγινε προσωρινός αρχηγός του κράτους, και οι Χριστιανοδημοκράτες υπό τον Αλτσίντε ντε Γκάσπερι αναδείχθηκαν το μεγαλύτερο κόμμα, μαζί με ισχυρά σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κινήματα. Ένα διχασμένο, ρημαγμένο από τον πόλεμο έθνος άρχιζε τώρα να γράφει για τον εαυτό του ένα δημοκρατικό σύνταγμα.