ΣΠΑΡΤΑΚΙΣΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗΠΟΛΙΤΙΚΑ
Δολοφονία της Ρόζας Λούξεμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ
Έπειτα από μια εβδομάδα οδομαχιών στο Βερολίνο μεταξύ Σπαρτακιστών κομμουνιστών και κυβερνητικών Freikorps, οι αιχμαλωτισμένοι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας — η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λίμπκνεχτ — δέρνονται και πυροβολούνται στις 15 Ιανουαρίου. Το σώμα της Λούξεμπουργκ ρίχνεται στο κανάλι Landwehr.
Η Σπαρτακιστική Εξέγερση ήταν η πρώτη μεγάλη δοκιμασία της διευθέτησης του Νοεμβρίου. Η κυβέρνηση του SPD του Φρίντριχ Έμπερτ, σε συμμαχία με τον στρατό υπό τον Στρατηγό Γκρένερ και τα παράτυπα Freikorps υπό τον Γκούσταβ Νόσκε, επέλεξε να συντρίψει την επαναστατική Αριστερά παρά να ρισκάρει αναταραχή ρωσικού τύπου. Η στρατηγική διατήρησε την κοινοβουλευτική δημοκρατία αλλά με το τίμημα της δηλητηρίασης της αριστερής πολιτικής για δεκαπέντε χρόνια: το KPD δεν θα συγχωρούσε ποτέ το SPD για τις δολοφονίες, και ο διαιρεμένος σοσιαλισμός που προέκυψε θα αποδεικνυόταν θανάσιμα αδύναμος κατά των Ναζί. Τα Freikorps που είχε εξαπολύσει η κυβέρνηση θα στρέφονταν επίσης κατά της Δημοκρατίας — πολλοί από τους αξιωματικούς τους θα παρέλαυναν, μια δεκαετία αργότερα, πίσω από τον Χίτλερ.