ΘΕΜΕΛΙΩΣΗΠΟΛΙΤΙΚΑ
Το σύνταγμα του Reich τίθεται σε ισχύ
Στις 16 Απριλίου το σύνταγμα της νέας Γερμανικής Αυτοκρατορίας δημοσιεύεται: ομοσπονδιακή μοναρχία είκοσι πέντε κρατών με τον πρωσικό βασιλιά ως κληρονομικό Κάιζερ, ένα Bundesrat από ηγεμονικούς απεσταλμένους, ένα άμεσα εκλεγμένο Reichstag και έναν καγκελάριο — τον Μπίσμαρκ — υπεύθυνο μόνο στον αυτοκράτορα.
Το σύνταγμα του Reich ήταν λαμπρός θεσμικός συμβιβασμός. Καθολική ανδρική ψηφοφορία στα εικοσιπέντε — πιο δημοκρατική από το βρετανικό εκλογικό δικαίωμα — συνυπήρχε με τρίβαθμη ψηφοφορία στην ίδια την Πρωσία, όπου οι κατέχοντες υπερψήφιζαν τους υπόλοιπους. Το ομοσπονδιακό συμβούλιο κυριαρχούνταν από την Πρωσία, που είχε 17 από 58 ψήφους και βέτο σε στρατιωτική και συνταγματική νομοθεσία. Το Reichstag μπορούσε να συζητά και να ψηφίζει αλλά δεν μπορούσε να ανατρέψει καγκελάριο ή να απομακρύνει υπουργό· ο στρατός ορκιζόταν πίστη στον Κάιζερ, όχι στο σύνταγμα. Ήταν, στη μεταγενέστερη κρίση του Μαξ Βέμπερ, «ψευδοκοινοβουλευτικό» κράτος — αρκετά ισχυρό για να εκβιομηχανίσει, να εκσυγχρονίσει και να εξοπλίσει με μανιώδη ρυθμό, αλλά ποτέ πλήρως υπεύθυνο στο έθνος που εκπροσωπούσε.