Από τη μογγολική λεηλασία του Κιέβου το 1240 έως το τέλος της επικυριαρχίας της Ορδής γύρω στο 1480 και τη στέψη του Ιβάν Δ΄ το 1547, οι χώρες της Ρως κατακερματίστηκαν, προσαρμόστηκαν και σταδιακά συγκεντρώθηκαν από τη Μόσχα.
Η λεηλασία του Κιέβου από τον Μπατού Χαν αφήνει το παλαιό κέντρο κατεστραμμένο, ενώ οι επιζώσες ηγεμονίες της Ρως αναζητούν χωριστούς δρόμους υπό μογγολική πίεση.
Από τη μογγολική λεηλασία του Κιέβου το 1240 έως το τέλος της επικυριαρχίας της Ορδής γύρω στο 1480 και τη στέψη του Ιβάν Δ΄ το 1547, οι χώρες της Ρως κατακερματίστηκαν, προσαρμόστηκαν και σταδιακά συγκεντρώθηκαν από τη Μόσχα.
Η λεηλασία του Κιέβου από τον Μπατού Χαν αφήνει το παλαιό κέντρο κατεστραμμένο, ενώ οι επιζώσες ηγεμονίες της Ρως αναζητούν χωριστούς δρόμους υπό μογγολική πίεση.
Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος του Νόβγκοροντ νικά τους Τεύτονες Ιππότες στην παγωμένη λίμνη Πέιπους, ενισχύοντας τη θέση του Νόβγκοροντ στο βαλτικό σύνορο.
Η Χρυσή Ορδή επιβεβαιώνει τον Αλέξανδρο Νιέφσκι ως μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ, δείχνοντας ότι η νομιμότητα εξαρτάται πλέον από το χανικό δίπλωμα, το γιαρλίκ.
Ο Δανιήλ, νεότερος γιος του Αλέξανδρου Νιέφσκι, κληρονομεί τη μικρή ηγεμονία της Μόσχας, τότε ακόμη δευτερεύουσα πόλη στα βορειοανατολικά δάση.
Ο ορθόδοξος μητροπολίτης Μάξιμος μετακινείται από το κατεστραμμένο Κίεβο στο Βλαντίμιρ, επιβεβαιώνοντας τη μετατόπιση του εκκλησιαστικού βάρους προς τα βορειοανατολικά.
Ο μητροπολίτης Πέτρος κάνει τη Μόσχα έδρα του, ενισχύοντας την πόλη υπό τον πρίγκιπα Ιβάν Καλιτά και συνδέοντας την άνοδό της με την ορθόδοξη αυθεντία.
Ο πρίγκιπας της Μόσχας Ντμίτρι νικά τις δυνάμεις του Μαμάι στο πεδίο του Κουλίκοβο, μεγάλη συμβολική νίκη απέναντι σε πολέμαρχο της Ορδής.
Ο χαν Τοχταμίς αποκαθιστά την εξουσία της Ορδής καταλαμβάνοντας τη Μόσχα και αναγκάζοντας τον Ντμίτρι Ντονσκόι να ξαναρχίσει τις πληρωμές φόρου.
Η Ένωση της Φλωρεντίας επιχειρεί να ενώσει την ελληνική και τη λατινική Εκκλησία, αλλά η Μόσχα την απορρίπτει και αργότερα επιλέγει δικό της μητροπολίτη χωρίς έγκριση της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ιβάν Γ΄ φέρνει την πλούσια δημοκρατία του Νόβγκοροντ υπό την κυριαρχία της Μόσχας, αφαιρώντας την καμπάνα του βέτσε και τερματίζοντας την ανεξάρτητη πολιτική της παράδοση.
Ο Ιβάν Γ΄ και ο χαν Αχμέτ της Μεγάλης Ορδής αντιπαρατάσσονται στις όχθες του ποταμού Ούγκρα· η Ορδή αποσύρεται, γεγονός που παραδοσιακά σηματοδοτεί το τέλος της μογγολικής επικυριαρχίας επί της Μόσχας.
Η στέψη του Ιβάν Δ΄ ως τσάρου πάσης Ρως δίνει επίσημη έκφραση στο κυρίαρχο μοσχοβίτικο κράτος που είχε αναδυθεί από την περίοδο μογγολικής επικυριαρχίας και κατακερματισμού.