Από τον Πελάγιο στην Κοβαντόνγκα και την ίδρυση του Εμιράτου της Κόρδοβας από τον Αμπντ αρ-Ραχμάν, μέσα από το χαλιφάτο των Ομεϋαδών, τη Μαντινάτ αλ-Ζάχρα και τις επιδρομές του Αλμανθόρ, τα βασίλεια των ταΐφα και τη σχολή των μεταφραστών του Τολέδου, τις διαβάσεις των Αλμοραβιδών και των Αλμοχαδών, τη μεγάλη χριστιανική νίκη στη Λας Νάβας ντε Τολόσα και τις κατακτήσεις του Φερνάντο Γ΄, την Αλάμπρα των Νασριδών, τα πογκρόμ του 1391 και τον γάμο των Καθολικών Μοναρχών, ως την πτώση της Γρανάδας, το Διάταγμα της Αλάμπρας και την προσγείωση του Κολόμβου το 1492. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε επτά αιώνες κατάκτησης, convivencia και Reconquista.
Σε μια στενή κοιλάδα των Πίκος ντε Εουρόπα, ο Βισιγότθος εξόριστος Πελάγιος νικά μουσουλμανικό απόσπασμα υπό τον Μουνούζα και ανακηρύσσεται βασιλιάς από τους ακολούθους του — η θρυλική αφετηρία του χριστιανικού βασιλείου της Αστούριας και της Reconquista.
Από τον Πελάγιο στην Κοβαντόνγκα και την ίδρυση του Εμιράτου της Κόρδοβας από τον Αμπντ αρ-Ραχμάν, μέσα από το χαλιφάτο των Ομεϋαδών, τη Μαντινάτ αλ-Ζάχρα και τις επιδρομές του Αλμανθόρ, τα βασίλεια των ταΐφα και τη σχολή των μεταφραστών του Τολέδου, τις διαβάσεις των Αλμοραβιδών και των Αλμοχαδών, τη μεγάλη χριστιανική νίκη στη Λας Νάβας ντε Τολόσα και τις κατακτήσεις του Φερνάντο Γ΄, την Αλάμπρα των Νασριδών, τα πογκρόμ του 1391 και τον γάμο των Καθολικών Μοναρχών, ως την πτώση της Γρανάδας, το Διάταγμα της Αλάμπρας και την προσγείωση του Κολόμβου το 1492. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε επτά αιώνες κατάκτησης, convivencia και Reconquista.
Σε μια στενή κοιλάδα των Πίκος ντε Εουρόπα, ο Βισιγότθος εξόριστος Πελάγιος νικά μουσουλμανικό απόσπασμα υπό τον Μουνούζα και ανακηρύσσεται βασιλιάς από τους ακολούθους του — η θρυλική αφετηρία του χριστιανικού βασιλείου της Αστούριας και της Reconquista.
Ο νεαρός Ομεϋάδης πρίγκιπας Αμπντ αρ-Ραχμάν, μοναδικός επιζών από τη σφαγή της δυναστείας του από τους Αββασίδες το 750, αποβιβάζεται στην αλ-Άνδαλους, νικά τον αββασίδη διοικητή και ανακηρύσσεται εμίρης στην Κόρδοβα — ιδρύοντας ένα κράτος που θα κυβερνήσει το ιβηρικό Ισλάμ για τρεις σχεδόν αιώνες.
Αφού έχει υποτάξει τις στασιαστικές πόλεις και τους βέρβερους αρχηγούς, ο Αμπντ αρ-Ραχμάν Γ΄ προσλαμβάνει τον τίτλο του Χαλίφη και «Αρχηγού των Πιστών», σπάζοντας οριστικά με τη Βαγδάτη και τη Φατιμιδική Τυνησία και δίνοντας στην Κόρδοβα θέση δίπλα στις μεγάλες πόλεις της Μεσογείου.
Ο χατζίμπ αλ-Μανσούρ — Αλμανθόρ στις χριστιανικές πηγές — οδηγεί τον βέρβερο στρατό του διαμέσου της Γαλικίας και λεηλατεί το προσκύνημα του Αγίου Ιακώβου, μεταφέροντας τις καμπάνες του για να κρεμαστούν ως καντήλια στο Μέγα Τέμενος της Κόρδοβας.
Ύστερα από είκοσι και πλέον χρόνια εμφυλίου μεταξύ ομεϋαδικών, βερβερικών και σλαβικών φατριών, οι ευγενείς της Κόρδοβας καταργούν το χαλιφάτο. Η αλ-Άνδαλους κατακερματίζεται σε πάνω από τριάντα αλληλομαχόμενα κρατίδια — τους μουλούκ αλ-ταουάιφ, «βασιλιάδες των φατριών».
Ύστερα από μακρύ αποκλεισμό, ο Αλφόνσος ΣΤ΄ της Λεόν-Καστίλης δέχεται την παράδοση του Τολέδου, της αρχαίας βισιγοτθικής πρωτεύουσας. Το πρώτο μεγάλο ταΐφα που πέφτει σε χριστιανό βασιλιά μεταμορφώνει τον στρατηγικό και πνευματικό χάρτη της χερσονήσου.
Καλεσμένος από τους ανήσυχους βασιλιάδες των ταΐφα, ο εμίρης των Αλμοραβιδών Γιουσούφ ιμπν Τασφίν περνά από το Μαρόκο και τρέπει σε φυγή τον Αλφόνσο ΣΤ΄ στη Σαγκράχας (αλ-Ζαλάκα) κοντά στο Μπαντάχοθ, σταματώντας τη χριστιανική προέλαση και εγκαινιάζοντας δύο γενιές βερβερικής κυριαρχίας στην αλ-Άνδαλους.
Στις 16 Ιουλίου, συμμαχία υπό τον Αλφόνσο Η΄ της Καστίλης, με τον Πέδρο Β΄ της Αραγκόνας, τον Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρας και τους επισκόπους της μισής Ιβηρικής, συντρίβει σε μία ημέρα τον στρατό του Αλμοχάδη χαλίφη αλ-Νάσιρ στη Λας Νάβας ντε Τολόσα, στη Σιέρα Μορένα.
Ύστερα από δεκαπεντάμηνη πολιορκία, η αλμοχαδική πρωτεύουσα της Σεβίλλης παραδίδεται στον Φερνάντο Γ΄ της Καστίλης και της Λεόν. Το μεγάλο της τέμενος γίνεται καθεδρικός, ο μιναρές του η Χιράλντα, και η Καστίλη φτάνει στον Ατλαντικό στο Κάδιθ και στον κόλπο της Αλχεθίρας.
Ο Μωάμεθ ιμπν αλ-Αχμάρ μπαίνει στη Γρανάδα και ανακηρύσσεται σουλτάνος, ιδρύοντας τη δυναστεία των Νασριδών που θα κρατήσει το τελευταίο μουσουλμανικό κράτος της Ιβηρικής για δυόμισι αιώνες — φόρου υποτελή στην Καστίλη αλλά λαμπρό κέντρο τεχνών και επιστημών.
Δίπλα στον ποταμό Σαλάδο κοντά στην Ταρίφα, ο Αλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης, μαζί με τον Αλφόνσο Δ΄ της Πορτογαλίας, συντρίβει συνδυασμένο μαρινίδειο-γρανάδιο στρατό. Η ήττα τερματίζει επτά αιώνες προσπαθειών μουσουλμανικής εισβολής από τη Μαγκρέμπη.
Ξεκινώντας στη Σεβίλλη με το κήρυγμα του αρχιδιακόνου Φεράν Μαρτίνεθ, αντιεβραϊκοί στασιασμοί σαρώνουν τις πόλεις της Ιβηρικής. Εκατοντάδες σκοτώνονται και δεκάδες χιλιάδες δέχονται τον βαπτισμό υπό πίεση — δημιουργώντας έναν πληθυσμό conversos του οποίου το αμφίσημο καθεστώς θα στοιχειώσει την Ισπανία για γενιές.
Στις 19 Οκτωβρίου, η πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Καστίλης, δεκαοκτώ ετών, παντρεύεται τον ξάδερφό της Φερδινάνδο της Αραγκόνας, δεκαεπτά ετών, σε ιδιωτική τελετή στο παλάτι του Βιβέρο. Η δυναστική ένωση που θα προκύψει θα συγκολλήσει την Καστίλη και την Αραγκόνα στο πολιτικό σώμα της μελλοντικής Ισπανίας.
Στις 2 Ιανουαρίου, ο τελευταίος Νασρίδης σουλτάνος Μωάμεθ ΙΒ΄ — Μποαμπντίλ για τους Ισπανούς — παραδίδει τα κλειδιά της Αλάμπρας στον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα. Έπειτα από επτακόσια ογδόντα ένα χρόνια, κανένα μουσουλμανικό κράτος δεν παραμένει στην Ιβηρική χερσόνησο.