Από τη διεκδίκηση του στέμματος της Γαλλίας από τον Εδουάρδο Γ΄ και τη δήμευση της Γασκώνης, μέσα από τις νίκες του μακριού τόξου στο Κρεσί και το Πουατιέ, την αιχμαλωσία ενός Γάλλου βασιλιά και τον θρίαμβο του Ερρίκου Ε΄ στο Αζενκούρ, ως τη θαυματουργή άνοδο της Ιωάννας της Λωρραίνης και την ανάκαμψη της Γαλλίας που έκλεισε στο Καστιγιόν, με τους Άγγλους διωγμένους από όλη τη Γαλλία εκτός του Καλαί. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε έναν αιώνα και πλέον πολιορκιών, επιδρομών, πανώλης και δυναστικής πάλης, όπου δύο στέμματα αμφισβητήθηκαν και δύο έθνη γεννήθηκαν.
Στις 24 Μαΐου, ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας κηρύσσει έκπτωτο το Δουκάτο της Ακουιτανίας, το οποίο κατείχαν οι βασιλείς της Αγγλίας ως υποτελείς του γαλλικού στέμματος. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας — εγγονός του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας μέσω της μητέρας του Ισαβέλλας — απαντά αναβιώνοντας τη δική του διεκδίκηση στον ίδιο τον θρόνο της Γαλλίας. Μια διαμάχη για ένα μεγάλο φέουδο γίνεται πόλεμος για ένα στέμμα.
Στις 24 Μαΐου, ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας κηρύσσει έκπτωτο το Δουκάτο της Ακουιτανίας, το οποίο κατείχαν οι βασιλείς της Αγγλίας ως υποτελείς του γαλλικού στέμματος. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας — εγγονός του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας μέσω της μητέρας του Ισαβέλλας — απαντά αναβιώνοντας τη δική του διεκδίκηση στον ίδιο τον θρόνο της Γαλλίας. Μια διαμάχη για ένα μεγάλο φέουδο γίνεται πόλεμος για ένα στέμμα.
Στις 24 Μαΐου, ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας κηρύσσει έκπτωτο το Δουκάτο της Ακουιτανίας, το οποίο κατείχαν οι βασιλείς της Αγγλίας ως υποτελείς του γαλλικού στέμματος. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας — εγγονός του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας μέσω της μητέρας του Ισαβέλλας — απαντά αναβιώνοντας τη δική του διεκδίκηση στον ίδιο τον θρόνο της Γαλλίας. Μια διαμάχη για ένα μεγάλο φέουδο γίνεται πόλεμος για ένα στέμμα.
Γύρω στο 1337 μ.Χ.
Αρχίζει ο Εκατονταετής Πόλεμος
Η κατάρρευση του Ιλχανάτου
Ρίο Σαλάδο και το τέλος της αφρικανικής παρέμβασης
Η αρχή του εμφυλίου πολέμου
Στέψη του Πετράρχη ως Δαφνοστεφανωμένου Ποιητή
Θάνατος του Καρόλου Δ΄ και η διαδοχή των Βαλουά
Από τη διεκδίκηση του στέμματος της Γαλλίας από τον Εδουάρδο Γ΄ και τη δήμευση της Γασκώνης, μέσα από τις νίκες του μακριού τόξου στο Κρεσί και το Πουατιέ, την αιχμαλωσία ενός Γάλλου βασιλιά και τον θρίαμβο του Ερρίκου Ε΄ στο Αζενκούρ, ως τη θαυματουργή άνοδο της Ιωάννας της Λωρραίνης και την ανάκαμψη της Γαλλίας που έκλεισε στο Καστιγιόν, με τους Άγγλους διωγμένους από όλη τη Γαλλία εκτός του Καλαί. Μετακινηθείτε ανάμεσα σε έναν αιώνα και πλέον πολιορκιών, επιδρομών, πανώλης και δυναστικής πάλης, όπου δύο στέμματα αμφισβητήθηκαν και δύο έθνη γεννήθηκαν.
Στις 24 Μαΐου, ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας κηρύσσει έκπτωτο το Δουκάτο της Ακουιτανίας, το οποίο κατείχαν οι βασιλείς της Αγγλίας ως υποτελείς του γαλλικού στέμματος. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας — εγγονός του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας μέσω της μητέρας του Ισαβέλλας — απαντά αναβιώνοντας τη δική του διεκδίκηση στον ίδιο τον θρόνο της Γαλλίας. Μια διαμάχη για ένα μεγάλο φέουδο γίνεται πόλεμος για ένα στέμμα.
Στις 24 Ιουνίου, στο πολυσύχναστο δέλτα του Ζβιν κοντά στο Σλάις, ο Εδουάρδος Γ΄ καταστρέφει τον γαλλικό στόλο, βυθίζοντας ή αιχμαλωτίζοντας σχεδόν κάθε πλοίο. Η νίκη δίνει στην Αγγλία τον έλεγχο της Μάγχης για μια γενιά και εξασφαλίζει ότι ο πόλεμος θα δοθεί σε γαλλικό, όχι αγγλικό, έδαφος. Την ίδια χρονιά ο Εδουάρδος συνενώνει τους χρυσούς κρίνους της Γαλλίας με τους λεοπαρδάλεις της Αγγλίας και αυτοανακηρύσσεται Βασιλιάς της Γαλλίας.
Στις 26 Αυγούστου, κοντά στο Κρεσί στο Πονθιέ, ο αριθμητικά κατώτερος στρατός του Εδουάρδου Γ΄ εκμηδενίζει το άνθος του γαλλικού ιπποτισμού. Συγκεντρωμένοι Άγγλοι και Ουαλοί τοξότες με μακρύ τόξο, βάλλοντας από προετοιμασμένες θέσεις σε χαμηλό ύψωμα, θερίζουν τη μία έφοδο των Γάλλων ιπποτών μετά την άλλη. Ο τυφλός βασιλιάς Ιωάννης της Βοημίας οδηγείται στη μάχη για να πεθάνει· ο Μαύρος Πρίγκιπας, δεκαέξι ετών, κερδίζει τα σπιρούνια του. Είναι καταστροφή για τη Γαλλία και αποκάλυψη για την Ευρώπη.
Μετά από πολιορκία έντεκα μηνών, το λιμάνι του Καλαί, εξαντλημένο από την πείνα, παραδίδεται στις 3 Αυγούστου. Κατά την παράδοση, έξι από τους επιφανέστερους αστούς του βγαίνουν ξυπόλυτοι, με σχοινιά στον λαιμό, προσφέροντας τη ζωή τους για την πόλη — και σώζονται μόνο χάρη στις ικεσίες της βασίλισσας Φιλίππας. Το Καλαί γίνεται αγγλικός θύλακας και πύλη προς τη Γαλλία, και θα παραμείνει αγγλικό επί διακόσια χρόνια. Μέσα σε λίγους μήνες ο Μαύρος Θάνατος σαρώνει, και ο πόλεμος σταματά μπροστά σε έναν κοινό θάνατο.
Στις 19 Σεπτεμβρίου, ο Μαύρος Πρίγκιπας, κάνοντας επιδρομή προς τον βορρά από την Ακουιτανία, αναγκάζεται σε μάχη κοντά στο Πουατιέ. Για άλλη μια φορά το μακρύ τόξο και η πεζή αγγλική γραμμή συντρίβουν έναν πολύ μεγαλύτερο γαλλικό στρατό — και αυτή τη φορά ο ίδιος ο βασιλιάς Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας αιχμαλωτίζεται και μεταφέρεται θριαμβευτικά στο Λονδίνο. Ακέφαλη και ταπεινωμένη, η Γαλλία διαλύεται μέσα στη λαϊκή οργή της Ζακερί και στην εξέγερση του Ετιέν Μαρσέλ στο Παρίσι.
Στις 8 Μαΐου, η Συνθήκη του Μπρετινί παραχωρεί στον Εδουάρδο Γ΄ μια διευρυμένη Ακουιτανία με πλήρη κυριαρχία και τεράστια λύτρα για τον βασιλιά Ιωάννη, με αντάλλαγμα την παραίτηση από τη διεκδίκηση του γαλλικού στέμματος. Είναι το ανώτατο σημείο της αγγλικής τύχης. Ωστόσο οι επίσημες παραιτήσεις δεν ανταλλάσσονται ποτέ, και μέσα σε μια δεκαετία ο Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας, με τη βοήθεια του κονεστάβλου του Μπερτράν ντυ Γκεσκλέν, ανακτά υπομονετικά σχεδόν το σύνολό της αρνούμενος την ανοιχτή μάχη.
Στις 25 Οκτωβρίου — την ημέρα του Αγίου Κρισπίνου — ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας, με τον στρατό του άρρωστο και συντριπτικά κατώτερο αριθμητικά, συναντά ένα μεγάλο γαλλικό εκστρατευτικό σώμα σε ένα στενό, βρεγμένο από τη βροχή πεδίο ανάμεσα στο Αζενκούρ και το Τραμεκούρ. Οι Γάλλοι οπλίτες, στριμωγμένοι και βυθισμένοι στη βαθιά λάσπη, θερίζονται από το μακρύ τόξο και αποτελειώνονται με σφυριά και εγχειρίδια. Χιλιάδες πεθαίνουν ή αιχμαλωτίζονται ενώ οι αγγλικές απώλειες είναι ασήμαντες. Η νίκη ξανανοίγει τον πόλεμο και καθιστά τον Ερρίκο διαιτητή της μοίρας της Γαλλίας.
Στις 21 Μαΐου, με το Παρίσι και τον βορρά στα χέρια του Ερρίκου Ε΄ και των Βουργουνδών συμμάχων του, ο παράφρων Κάρολος ΣΤ΄ σφραγίζει τη Συνθήκη της Τρουά. Ο Ερρίκος νυμφεύεται την κόρη του Καρόλου, Αικατερίνη, και αναγνωρίζεται ως αντιβασιλέας και διάδοχος του θρόνου της Γαλλίας, ενώ ο Δελφίνος Κάρολος αποκληρώνεται ως νόθος. Για μια στιγμή τα δύο στέμματα φαίνονται προορισμένα να αναπαυθούν πάνω σε ένα και μόνο αγγλικό μέτωπο.
Τόσο ο Ερρίκος Ε΄ όσο και ο Κάρολος ΣΤ΄ πέθαναν το 1422, αφήνοντας τον βρέφος ακόμη Ερρίκο ΣΤ΄ να ανακηρυχθεί βασιλιάς της Αγγλίας και της Γαλλίας, ενώ ο αποκληρωμένος Δελφίνος κρατούσε μόνο τα εδάφη νότια του Λίγηρα. Ως το 1429 οι Άγγλοι πολιορκούν την Ορλεάνη, την πύλη προς το βασίλειό του, και η υπόθεσή του μοιάζει σχεδόν χαμένη. Τότε η Ιωάννα της Λωρραίνης, μια αγρότισσα δεκαεπτά ετών από το Ντομρεμί, έρχεται στον Δελφίνο ισχυριζόμενη θεϊκή αποστολή να σώσει τη Γαλλία. Παίρνοντας στρατιώτες, μπαίνει στην Ορλεάνη και στις 8 Μαΐου διώχνει τους Άγγλους από τα οχυρά τους. Η παλίρροια του πολέμου αντιστρέφεται.
Αιχμάλωτη των Βουργουνδών στην Κομπιένη το 1430 και πουλημένη στους Άγγλους, η Ιωάννα δικάζεται για αίρεση από εκκλησιαστικό δικαστήριο στο Ρουέν. Στις 30 Μαΐου καίγεται στην πυρά στην αγορά της πόλης, δεκαεννέα ετών. Οι εχθροί της σκοπεύουν να απαξιώσουν τον βασιλιά που έστεψε· αντ' αυτού δημιουργούν μια μάρτυρα. Ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα η Εκκλησία ακυρώνει την καταδίκη της, και ο Κάρολος Ζ΄, που εκείνη έσωσε, εξακολουθεί να βασιλεύει. Το 1920 ανακηρύσσεται αγία.
Στις 17 Ιουλίου, στο Καστιγιόν της Γασκώνης, ο έμπειρος Άγγλος διοικητής Τζον Τάλμποτ εφορμά εναντίον ενός οχυρωμένου γαλλικού στρατοπέδου γεμάτου κανόνια και σκοτώνεται καθώς ο στρατός του κατακερματίζεται από τα πυρά. Η Γασκώνη, αγγλική από την εποχή της Ελεονώρας της Ακουιτανίας τρεις αιώνες πριν, χάνεται. Καμία συνθήκη δεν σημαδεύει το τέλος· ο πόλεμος απλώς σταματά. Από όλη τη γαλλική κληρονομιά του, ο βασιλιάς της Αγγλίας κρατά πλέον μόνο το Καλαί, και η Γαλλία αναδύεται ενοποιημένη, συγκεντρωτική και οπλισμένη με το πρώτο μεγάλο βασιλικό πυροβολικό της Ευρώπης.